ในการออกเดินธุดงค์คราวหนึ่งของหลวงปู่รอด  ท่านได้ไปถึงชนบทแห่งหนึ่ง  แถว ๆ ทุ่งสมรหนองขาวเขตติดต่อระหว่างกาญจนบุรีกับราชบุรี  คืนวันหนึ่งขณะที่ท่านอยู่ในกลด  มีพายุอื้ออึง และมีเสียงต้นไม้ต่าง ๆ ดังลั่นและหักโค่น  ดังกึกก้องไปหมด  ท่านจึงสมาธิเจริญพุทธาคม สงบนิ่งอยู่  พระที่ติดตาม ท่านเดินธุดงค์ได้ยินเสียงวัตถุหนัก ๆ  ปลิวมาตกอยู่รอบบริเวณที่ปักกลด เสียงดังตุบ  เช้าขึ้นพอเปิดกลดออกมา ก็เห็นท่อนกระดูกตกเรี่ยราดอยู่รอบบริเวณนั้น      พอสักครู่หนึ่งก็มีชาวบ้านกระเหรี่ยง ๒-๓ คนเดินตรงเข้ามา  บางคนก็ถือจอบและเสียมมาด้วย  เมื่อได้สอบถามจึงได้ความว่าเขาเตรียมฝังศพพระธุดงค์ ซึ่งคาดว่า จะต้องถูกคุณไสย์มรณภาพ  เมื่อคืนนี้ ครั้นเมื่อเห็นว่าหลวงปู่รอด และพระผู้ติดตามยังปกติดีอยู่ พวกกระเหรี่ยง จึงพากันกลับไป  แต่พอไม่ทันไรก็พากันมาอีก  ในตอนนี้นำเอาอาหารมาถวายด้วย หลวงปู่รอดบอกพระผู้ติดตาม ว่าอย่าได้ฉันอะไรเป็นอันขาด  พอรับประเคนอาหารแล้วก็เรียก ให้พระผู้ติดตามเอาหม้อกรองน้ำ ของพระธุดงค์ มาให้แล้ว  หลวงปู่รอดก็บริกรรม  ทำประสะน้ำมนต์พรมอาหารนั้น