ประวัติการทำวัตถุมงคล วัตถุมงคลปี ๑๑-๑๕ วัตถุมงคลปี ๓๙ ติดต่อเช่าบูชา
 
 

การสร้างพระเครื่องวัดหนัง

 
 

       เมื่อหลวงปู่เฒ่าได้รับอาราธนาให้มาเป็นเจ้าอาวาสวัดหนังแล้วก็ตาม  แต่ความขึ้นชื่อในเรื่องวิทยาคมยังได้ติดตามท่านมาจากวัดโคนอน  บรรดาผู้ที่เคารพนับถือและฝักใฝ่ในพุทธาคมก็คงพากันไปมาหาสู่สักการะเยี่ยมเยียนมิได้ขาด   หลวงปู่เฒ่าท่านบูรณฟื้นฟูสภาพอันเสื่อมโทรมของวัดให้กลับคืนสู่สภาพเดิม  ได้ก่อให้เกิดความศรัทธาขึ้นแก่สาธุชนทั้งหลาย  จึงได้พากันมาบริจาคทุนทรัพย์สมทบทุนบูรณะพระอาราม  นี่คือจุดเริ่มต้นของการสร้างพระ  เพื่อเป็นวัตถุบรรณาการสำหรับผู้มีใจกุศลบริจาคทรัพย์ในการบูรณปฏิสังขรณ์

 
         พระภควัมบดีเนื้อไม้  ยังมีผู้ศรัทธาที่อยู่ใกล้ชิด  ได้หารากต้นรักซ้อนที่หามาได ้แกะตามแบบที่หลวงปู่เฒ่ากำหนดขึ้น  แล้วอาราธนา ให้ท่านบรรจุแผ่นกระดาษสา ลงนะปถมัง ( กระดาษสาเป็นกระดาษที่ชาวเชียงใหม่ใช้ทำร่ม  มีคุณลักษณะเหนียวขาดยาก)  อุดด้วยชันนะโรงใต้ดินที่ปลุกเสกแล้ว  ฝีมือการแกะเนื้อไม้แตกต่างกัน  แต่ถือแบบของหลวงปู่รอด  ซึ่งเรียกว่า “ พิมพ์เม็ดบัว” เป็นหลัก  
         พระภควัมบดี  และพระมหาอุตม์เนื้อผง  เนื่องจากผลหลวงปู่เฒ่าปลุกเสกไว้ แล้วตั้งแต่วัดโคนอนยังมีเหลืออีกประมาณครั่งโถ หลวงปู่เฒ่าใช้ผงปถมังอย่างเดียว ในการสร้างพระเนื้อผง  คือนำผงนะปถมังมาแล้วปั้นเป็นดินสอแล้วลงซ้ำอีกเช่นนี้หลายครั้ง  มีลักษณะสีเหลืองนวลและมีกลิ่นหอม  ผู้ที่เป็นลูกมือคือคุณลุงสิน  ทองอู๋  พี่ชายของคุณพ่อ  นายเสริม  และนายถม  ทองอู๋ เป็นผู้ช่วย  โดยหลวงปู่เฒ่าเป็นผู้ควบคุมโดยใกล้ชิด  พระเนื้อผงที่สร้างในคราวนี้มีจำนวน ๓,๐๐๐ องค์เศษ  ส่วนเนื้อนั้นจะละเอียด และหยาบ แตกต่างกันบ้าง  ถ้าองค์ใดเจือด้วยรักใหม่เนื้อก็จะแห้งสนิทและค่อนข้างหยาบ  นักสะสมพระเครื่อง นิยมพิมพ์นี้มากเรียกกันว่าเนื้อจัดดี  มงคลวัตถุที่หลวงปู่เฒ่านำมาผสมกับผงปถมังนั้นได้แก่  หัวบานเย็นแห้งเป็นส่วนมากและเจือด้วยน้ำรักปั้นเป็นก้อนเล็กๆ ขนาดให้พอดีกับแม่พิมพ์  เมื่อกดกับแม่พิมพ์ก็กลายเป็นพระเนื้อผงขึ้นมาผึ่งให้แห้งแล้วนำมาให้หลวงปู่เฒ่าปลุกเสกอีกทีหนึ่ง  
         พระภควัมบดีและพระมหาอุตม์เนื้อตะกั่ว  เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๖๓  หลวงปู่เฒ่าดำริ ให้มีการสร้างเขื่อนหน้าวัดขึ้น  เพื่อป้องกันตลิ่งพัง เพราะถูกน้ำเซาะด้วยคอนกรีต  ในโอกาสนั้นพระปลัดแจ้ง ได้ให้หลวงปู่เฒ่าจัดสร้างพระเนื้อตะกั่วขึ้น  รวมทั้งพระชัยวัฒน์เนื้อสัมฤทธิ์ เป็นจำนวนมาก เพื่อสมนาคุณแก่ผู้มีจิตศรัทธาบริจาคทรัพย์ร่วมสมทบทุน ในการก่อสร้างครั้งนี้  สำหรับพระเนื้อตะกั่วสร้างก่อนพระชัยวัฒน์เล็กน้อย  เพราะจัดหาได้ง่าย  ผู้บริจาคติดกัณฑ์เทศน์  ๓ บาททางวัดจะมอบพระตะกั่วให้ ๑ องค์  และถ้าบริจาค ๕ บาทขึ้นไป  ทางวัดจะให้ได้รับพระชัยวัฒน์ ๑ องค์เช่นกัน  ปรากฏว่ามีผู้มาร่วมการกุศลครั้งนี้อย่างเนืองแน่น  
         การสร้างพระเนื้อตะกั่ว ใช้เวลาการเตรียมตัวน้อยกว่า การสร้างพระเนื้อผง  เมื่อหลวงปู่เฒ่า ย้ายมาจากวัดโคนอน  ได้นำเอาเชื้อตะกั่ว ซึ่งลงอักขระและหลอมเป็นปึก และแผ่นตะกั่วถ้ำชา ที่เหลือมาจากการสร้างพระสมัยวัดโคนอนมาด้วย พระทั้ง ๒ แบบ  สร้างโดยใช้แม่พิมพ์ที่สร้าง พระเนื้อผงเป็นแบบพิมพ์ในการหล่อ  โดยคุณพ่อพูน ทองพูนกิจ  และนายถม  ทองอู๋  เป็นผู้เทตะกั่ว หล่อพระถวายหลวงปู่เฒ่าให้ปลุกเสกต่อไป  
         พระชัยวัฒน์เนื้อสัมฤทธิ์  ได้สร้างขึ้น ๒ รุ่น ๆ แรกสร้างประมาณ พ.ศ. ๒๔๕๕   หรือเมื่อ ท่านมาครองวัดหนัง ได้ประมาณ ๑๐ ปี  การสร้างพระรุ่นนี้ขึ้นอีก ก็โดยเหตุผลเช่นเดียวกับการสร้างพระเครื่องชนิดอื่น ๆ  คือผู้ที่ยังไม่เคยได้พระชัยวัฒน์ รุ่นวัดโคนอนพากันขอร้องให้ท่านสร้างขึ้นอีก โดยเห็นว่า หลวงปู่เฒ่าทีเศษชนวนเนื้อสัมฤทธิ์ ที่เหลือจากการสร้างในครั้งแรกที่วัดโคนอน  การสร้างครั้งนี้ทำที่โคนต้นจันทน์หน้ากุฏิ  จึงเรียกกันว่า “รุ่นโคนต้นจันทน์”  คงใช้แบบลักษณะพระชัยวัฒน์รุ่นวัดโคนอนเป็นตัวอย่าง  การปั้นหุ่นด้านใต้ฐานพระ ทำเป็นโพรงเพื่อบรรจุกระดาสา ลงนะปถมังอุดชันนะโรงใต้ดิน  แล้วนำมาให้หลวงปู่เฒ่าปลุกเสกอีกทีหนึ่ง  สำหรับพระชัยวัฒน์วัดหนัง เนื้อสัมฤทธิ์รุ่นหลังสร้างเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๖๓  เพื่อสมนาคุณ แก่บรรดาผู้ร่วมบริจาคเงินสมทบทุนก่อสร้างเขื่อนหน้าวัด  หลวงปู่เฒ่า ได้จ้างให้นายเชิดบ้านช่างหล่อพระเป็นผู้ดำเนินการโดยตลอด  พระชุดนี้มีประมาณ  ๑,๐๐๐  องค์เศษ  วรรณของพระคล้ำนวลมีแววขาว ๆ  และองค์เล็กกว้าชุดที่สร้างครั้งแรก  ผู้ที่บริจาคเงิน ติดกัณฑ์เทศน์ก็จะแจกไปเช่นประมาณ ๒๐ บาท  ก็ได้ไป ๒- ๓ องค์   หรือแล้วแต่สมาชิก ของครอบครัวมีบุตร ๓ คน  ก็ให้๓ องค์  เป็นต้น  ยังมีพระชัยวัฒน์เนื้อสัมฤทธิ์  อีกรุ่นหนึ่ง สร้างก่อนรุ่นทำเขื่อนหน้าวัด  ซึ่งเป็นที่นิยมกัน ในนักสะสมพระเครื่องเพราะยากต่อการปลอมแปลงคือ “รุ่นพิมพ์แตกหรือพิมพ์เสีย” ในการสร้างพระเครื่องรุ่นนี้  ปรากฏว่าหุ่นแบบพิมพ์เคลื่อน ทำให้รูปองค์พระไม่สวยงามแต่เนื้อจัดดีสีสันวรรณค่อนข้างคล้ำ  ถ้านำติดตัวอยู่เสมอ  พระรุ่นนี้สร้างไว้ประมาณ ๑,๐๐๐ องค์  ขณะนี้มีมูลค่าประมาณ ๕๐๐ บาทเศษ  
กลับก่อนหน้า หน้าถัดไป